Τους μάθαμε

" Λέξεις ψέματα;
Οι λέξεις είναι λέξεις
τόσο απλά                          
Ποτέ τους δεν εντύθηκαν 
μονάχες τους το ψέμα.
Τους μάθαμε να ντύνονται
σαν μασκαραδες τις  Απόκριες
Κι αυτές μας εκδικούνται
Πόσοι  εγωισμοί 
να ντύνονται  αγάπη,                 
αναρωτιέμαι "              

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Posted via Blogaway

Σε σκέφτομαι

"Σε σκέϕτομαι

Τις  ώρες της κρυϕής ανατριχίλας   

Τις ώρες της πνιχτής κραυγής

Τις  ώρες της  συμπύκνωσης του χρόνου

Τις ώρες της μικρής μικρής στιγμής                 

 

Σε σκέϕτομαι                         

Τις  ώρες  της αβάσταχτης  αλήθειας   

Τις  ώρες που πεθαίνουν τα ϕιλιά      

Τις ώρες της  συναίσθησης του πόνου

Τις ώρες της  μεγάλης  αγκαλιάς

 

Σε σκέϕτομαι     

Τις ώρες της πολύχρωμης ελπίδας

Τις ώρες που  γεννιούνται τα πουλιά

Τις ώρες της υπέρτατης μαγείας

Τις ώρες της τρελής μικρής ροδιάς

 

Σε σκέϕτομαι

Τις ώρες της πικρής της  αδικίας

Τις ώρες που κοιμάται η καρδιά

Τις ώρες της άδειας της ματιάς             

Τις ώρες της ψυχρής μας απονιάς

 

Σε σκέϕτομαι

Παιδί της γης       

Ελπίδα πάντα της ζωής "

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Posted via Blogaway

Περπάτησα

«Περπάτησα

σε δρόμους έρημους

σε λεωφόρους άδειες

σε σοκάκια πέτρινα

Έλιωσα τα παπούτσια

σε άσφαλτο καυτή

Σε γη στέρφα

δίψασα

απόκανα

κουράστηκα

Σταμάτησα να περπατώ

Σταμάτησα

Έτσι είπα

Μα κείνα τα πόδια

Κείνα τα πόδια

δεν σταμάτησαν

Κείνα συνέχισαν

Μαζί τους ακολούθησαν

κορμί

τα χέρια

κι εκείνο το κεφάλι

το αγύριστο

Μα ποιος είπε

πως σταματά κανείς

σαν έχει ξεκινήσει

ταξίδι τέτοιο;»

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Γραμμές εαυτού

"Γραμμές προσώπου
ομιλούσες          
φλύαρες ενίοτε 
Οι πιο  βαθιές
χωράνε λέξεις χίλιες
Γραμμές προσώπου
δηλωτικές ζωής
δηλωτικές  "θανάτου "            
ενωτικά του μέσα και του έξω
Γραμμές προσώπου 
Δικές  μας  όλες
Μεγαλώνουν  μαζί  μας
κρατώντας στα μέσα τους 
Κάθε  στιγμή
Κάθε  λεπτό 
Κάθε μας  λέξη
Κάθε  αίσθηση
Κάθε μικρή  συγκίνηση
Κάθε  θυμό
Κάθε μας λύπη       
Κάθε χαρά 
κάθε εγώ μας
Γραμμές οργής 
Γραμμές  χαράς
Γραμμές σίγουρα  λύπης
Γραμμές  ιστορίας  εαυτού. .. "


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Posted via Blogaway

Εδώ

“Εδώ  καλοκαίρι

Έτσι ακούστηκε

Μήτε ένα πρωτοβρόχι

Σεπτέμβρη μήνα

Εδώ βοριάς μήτε για δείγμα

Νοτιάς και λίβας

Δίψασε γη

Δίψασε ουρανός

Πεθύμησε ένα σύννεφο

Ένα αγέρι δροσερό

Μία βροχής σταγόνα

Ένα φύλλο ξερό κοκκινοκίτρινο

Ένα επιτέλους φθινόπωρο

Εδώ λιώνουν τα όνειρα

Τ' απλώσαμε να στεγνώσουν

Μα ’χασαν τους χυμούς

Γδέρνουν τα μέσα μας

Εδώ φθινόπωρο

πότε θα φτάσει;

Εδώ που πάντα

περιμένοντας

χειμώνας  καταφθάνει

Εδώ πότε θα φτάσει;

Πότε;"


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Στο χρόνο της καρδιάς

"Στο χρώμα της  σκουριάς
στο χρόνο της καρδιάς
ξημερώσαμε
Ημέρωσε
πέτρα παλιά
Δέχτηκε
το χρόνο
Στο χρώμα της σκουριάς
στο χρώμα της ηρεμίας...
Γαληνεψε"

©Δέσποινα Αυγουστινάκη



Posted via Blogaway

Ας φυλάξουμε

"Ας φυλάξουμε κάνα δυο θαυμαστικά   
στην τσέπη  για το εξαίσιο 
Γιατί και τα θαυμαστικά 
τα υπερ-βάλαμε                                     
Τόσο που χάσανε κι ετούτα 
την αξία     
Τόσο που και το εξαίσιο 
μπερδεύτηκε 
Άλλαξε γράμματα          
να ξεχωρίσει
Αεισάξιο     
Για πάντα άξιο      
Είπε να γίνει "

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Posted via Blogaway