Στη μέση του πόνου

 

Εκεί κάπου

στη μέση του πόνου

κοιμόμαστε, ξυπνάμε,

παίρνουμε ανάσα

μοιραζόμαστε στιγμές χαράς

γεμίζουμε τα μέσα μας

για να επιστρέψουμε ξανά

σε έναν κόσμο πόνου

με νέα όνειρα

νέες ελπίδες

σαν έτοιμοι να ζήσουμε

αγάπη

άνευ προσδοκίας.

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

Η εποχή

Ήταν εκείνη η εποχή

που ήρθε

Δεν ξέρω από πού

μήτε πόσο δρόμο έκανε

να φτάσει

Δεν ξέρω πότε

μήτε πώς.

Μα κάτι

σαν να ξεκίνησε

εντός.

Μεγάλωσε και άνθισε

κι η καρδιά

λεύτερη αφέθηκε

στον δροσερό αγέρα.

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

Η εποχή της μεγάλης είδησης

Και να που έφτασε η εποχή

της μεγάλης είδησης

κι εμείς

να αναρωτιόμαστε

ποιο είναι άραγε

μικρό

και ποιο

μεγάλο;

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

Μια ιστορία

Μια ιστορία θα σας πω

Ξεκινά στο σκοτάδι

Τελειώνει στο φως

Λόγια δεν έχει

Μια λέξη μόνο

«Ζωή»

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

Μήτε μια σπιθαμή

Εδώ όλα βαίνουν

κατά πως τα φοβηθήκαμε

Ήταν τόσος ο φόβος

που δεν άφησε

μητέ μια σπιθαμή

στη ζωή

να τη ζήσουμε.

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

Τα τζιτζίκια

Εδώ φυσάει  
ένα αεράκι, χάδι μητρικό  
Σε νανουρίζει.  
Κι εκείνα τα τζιτζίκια
στο τραγούδι τους
-Ζι ζί ζί  
παρέα με έναν κούκο
-Κού Κού Κού  
Απλά
Πολύ απλά
να σου το λένε  
-Μα…ζί,  
Όλα τα Κάνουμε μα…ζί
Γι’ αυτό ηρέμησε, γαλήνεψε
και δες Με.  

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

Η θάλασσα

Η θάλασσα που βλέπουμε

ποτέ δεν είναι ίδια.

Κάποια κύματα συνεχίζουν το ταξίδι

και κάποια σπάζουν στη στεριά.

Τόσο απλά.

Γι’ αυτό να μην ανησυχείς.

Δεν είναι πως ξέρεις

τα πάντα για τη θάλασσα

επειδή απλώς

 την έζησες εχτές.

© Δέσποινα Αυγουστινάκη