Έτσι αγαπάς

Έτσι αγαπάς

Δίχως διότι

Δίχως προσδοκίες

Δίχως όρια

Αλλιώς δεν αγαπάς...

Αλλιώς καλύπτεις τα "γιατί" σου..


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Μήτρα χωμάτινη

Στάση εμβρύου

σε μήτρα χωμάτινη.

Προσμονή γέννησης.

Στο φως.

Τα κορυφαία κλαδιά

ανεστραμμένα στη γη

με τα δάκρυα

με τα γέλια

θα βγάλουν βλαστούς.

Θα καρπίσουν.

Καρπό ουρανού.

Καρπό ελευθερίας.

Στον προαιώνιο

αρχέγονο κορμό

ας χωρέσει

η πίκρα του κόσμου.

Στη ρίζα

όλη η γλύκα του.

Στο φύλλωμα

Τα πουλιά της λευτεριάς

Κι αν φυτέψεις

ήλιο αγάπης

στη χωμάτινη μήτρα

αυτή

θα ανθίσει

επιτέλους.

Θα καρπίσει

γαλήνη.


©Δέσποινα Αυγουστινάκη



Υποσημείωση:

Η ιδέα γεννήθηκε
από τη συνάντηση
με τις λέξεις
του Βασίλη Γεωργιάδη

"  Ζωή.Οι ωδίνες της ανοιξιάτικης τικτούσης γης στο σφυγμό μου.  "

και την ταυτόχρονη θέαση της συγκεκριμένης φωτογραφίας
με το γυμνό σώμα σε στάση εμβρύου.

Μόνο να ξέραμε...

«Αγάπησα ε-αυτόν

και γέμισα όνειρα

από κείνα

της πρώτης ματιάς

της πρώτης ανάσας


Αγάπη ε-αυτού...

Μόνο να ξέραμε !

Να ξέραμε μόνο !

Πόσους εαυτούς

ο εαυτός μας....»


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Ποιος τελικά;

Ζεις.

Ήρθες,

κατά πως λες

να ζήσεις

Κι αν κάποιος,

κάπου, κάποτε

σου πει

πώς ήρθες

να πεθάνεις;

Τι θα πεις;

Τι θα πεις τότε;

Θα πεις δεν είσαι έτοιμος;

Θα πεις φοβάσαι;

Θα πεις δε θέλεις να απαντήσεις;

Είναι που μάθαμε τον Θάνατο κακό.

Και αν δεν είναι τελικά;

Κομμάτι μέσα μας δεν είναι;

Ζωή και θάνατος ταυτόχρονα

χτυπούν σε κάθε κύτταρο μικρό..

Σε κάθε φλέβα…

Από την πρώτη τη στιγμή

Άνοιξη και χειμώνας

Μέρα και νύχτα

Γέννηση και φθορά

Αρχή και τέλος αξεχώριστα

στα μέσα μας

Από την πρώτη ανάσα…

Ζωή και θάνατος

μέσα μας

αξεχώριστα

φτιάχνουν το εγώ μας

Και ποιος φοβάται τελικά

κάτι δικό του;


©Δέσποινα Αυγουστινάκη



Υποσημείωση:
Η ιδέα από το εξαιρετικό αφήγημα του Βασίλη Γεωργιάδη
"Ο αγέννητος θάνατος"...

Σημείο ισορροπίας

Η ζωή,
Λεπτή ισορροπία
σε κλωστή.
Αόρατο μετάξι.
Η αγάπη μοναχά
την κάνει ατσάλι.
Όχι,για να μη σπάσει
και χαθείς.
Μα για να βρεις
σημείο ισορροπίας.

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Τι ήσυχα

"Τι ήσυχα που ακούμπησε

στο χρόνο σήμερα η αυγή. 

Τι αθόρυβα.          

Τι δίχως καμιά βιάση.    

Άνοιξε αργά τα βλέφαρα.

Ρούφηξε άρωμα άνοιξης

καταμεσής Γενάρη.    
   
Τι ήσυχα που ακούμπησε  

στο χρόνο σήμερα  η αυγή.

Όλο ευτυχία.                
   
Κατάλαβε   

όπως  φαίνεται.

Ο χρόνος είναι τώρα "



©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Άκου

Άκου  εκείνον το χορό

των  λέξεων μέσα σου

Άκου την τρέλα

της κραυγής στα σωθικά σου.

Άκου τον  πόνο

του θυμού μέσα στις φλέβες σου

Και τον επαίτη που ζητά

τα εδικά σου. ..

Άκου τον Ήλιο

που παγώνει στο συρτάρι σου. .

Άκου τη Νύχτα 

που ζητά τα δανεικά της

Κι όταν ακούσεις

σκύψε και αγκάλιασε      

τρέλα και πόνο και θυμό

Ήλιο και Νύχτα

Χόρεψε τα μαζί

Ως το Ξ-ημέρωμα        
 
Να ημερωσει   
  
με  καινούρια  Αυγή     

πάλι     

η νύχτα.


©Δέσποινα Αυγουστινάκη