Δίχως όνομα

Όταν πατήσαμε το πόδι μας

στη γη

Ένας έμεινε να αιωρείται

στο Πουθενά.

Κάπου ανάμεσα

σ’ εδώ κι εκεί

Κάπου ανάμεσα

σε τώρα, χτες

και αύριο

Κάποιοι τον είπαν ποιητή

Ας μην του δώσουμε όνομα

Σαν δίνεις όνομα

σε κάποιον τον «ορίζεις».

Ετούτος πάντα δίχως όρια

βλέπει καλά

καθώς είναι ένα

μ’ εκείνο που κοιτάζει.

Και έχει χρώμα η μουσική

και μουσική έχει το χρώμα

Ήλιος ακούγεται στα μέσα του

Και τι παράξενο!

Νιώθει τον πόνο κείνου

του σπόρου του μικρού

σαν ξεφυτρώνει

Εκείνος που έμεινε

να αιωρείται στο Πουθενά

Εκείνος που όνομα αν του δώσουμε

θα χάσει την Ουσία.

 

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

 

English Version

 

When we put our foot down

on earth

One was left hovering

over Nowhere.

Somewhere in between

here and there

Somewhere in between

now, yesterday

and tomorrow

Some called him a poet

Let's not give him a name

Giving a name

is giving boundaries

is giving limits

He is limitless

he sees well

as he is one with what he is looking at.

He hears music in the colors

and sees color in the music

Sun is heard in his inner self

And how strange

He feels the pain

of the little seed

as it's sprouting

The one that stayed

hovering over Nowhere

The one that if named

will lose his Essence.

 

 

© Despina Avgoustinaki

 

Ο ήχος

Τα πάντα γύρω ποίηση

Ρυθμός τα πάντα

Το πρώτο κλάμα

η πρώτη νότα

το πρώτο γέλιο

η πρώτη η ματιά

το πρώτο βήμα

η πρώτη η λέξη

Το απαλό τ’ ανέμου φύσημα

Το χάδι της μητέρας

ο χτύπος της σταγόνας της βροχής

η διαστολή στις φλέβες του θυμού

Η δυσαρμονία των «παθών»

Η αρμονία της Αγάπης

Η γαλήνη της Πληρότητας

Η κραυγή αγωνίας

ο φόβος των κυττάρων

στην τελευταία ανάσα

Όλα μοιάζει να χωρούν

σε εκείνον

 τον πρωταρχικό ήχο

της Δημιουργίας

Όλα εκεί σε μια στιγμή

Σε έναν Ήχο.

 

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

 

Everything is poetry

Rhythm lives in everything

In the first cry

the first note

the first laugh

the first glance

the first step

the first word

In the gentle blowing of the wind

In Mother's Caress

the sound of a raindrop

in the dilation in the veins of anger

The disharmony of "passions"

In The Harmony of Love

The peace of Wholeness

In The Scream of Agony

the fear of  the cells

in the last breath

Everything seems to fit

in that

Primary sound

of Creation

Everything in that instant

In that one Primary Sound.

 

© Despina Avgoustinaki

 

 

 

 

 

Παιδιά του Εγώ

 

Ήρθε επιτέλους η στιγμή

να καταλάβεις

Όλα όσα ενόμιζες

βγαλμένα

από καρδιά

Παιδιά του Εγώ

εκείνου του Μεγάλου

Κι εκείνη ακόμα η ώρα

που ’πες

«Σ’ αγαπώ γιατί…»

Στιγμή του Εγώ κι αυτή

Από τις πιο μεγάλες

 

 

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

 

English Version

 

The time has finally come

to understand

Everything you thought

that came

from the heart

Children of Great Ego

That moment too

that you just said

"I love you just because..."

An ego moment too

A moment of the greatest

 

 

© Despina Avgoustinaki

 

Και τώρα πώς να δεις;

 

Κι ήρθαν

εκείνοι

ντυμένοι πρόβατα

Άνοιξες την πόρτα

Τους καλωσόρισες

Εκείνοι μπήκαν

με χαμόγελο ζεστό

Πώς να μην μπερδευτείς;

Πώς να μην πέσεις στην παγίδα;

Μηδαμινή η διαφορά

μιας και οι μάσκες

στην εποχή ετούτη

μοιάζουν τόσο αληθινές

που θες δε θες σε ξεγελούν

Τι κρίμα!! Ξέχασες!!

Τα μάτια εκείνα

της καρδιάς

βλέπουν μονάχα

την Αλήθεια.

Και τώρα

το λύκο πώς να δεις

πίσω απ’ τη μάσκα;

© Δέσποινα Αυγουστινάκη

English Version

And they came

dressed up as sheep

You opened the door

You welcomed them

They entered

with a warm smile

How not to get confused?

How not to fall into the trap?

The difference so very small

since the masks

at these times

look so very real

so like it or not, they trick you

What a shame!! You forgot!!

Only the eyes

those

of the heart

can see

the Truth.

And now

how can you see the wolf

behind the mask?

 

© Despina Avgoustinaki