Το λάθος

Το λάθος , φίλε ,

μη θαρρείς,

λάθος δεν είναι.

Είναι απλώς

η προσπάθεια

για λύση

που λύση δεν έδωσε.

Είναι θαρρώ,

το σημάδι

πως συνεχίζουμε.

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Υπάρχει;

Είναι κι οι άνθρωποι αυτοί

που λεν πως ξέρουνε  
 

τα πάντα.

Εκείνοι που ρωτούν εσένα 

ό,τι γνωρίζουνε

Ίσα να αποδείξουν 

πως δεν ξέρεις

Είναι κι οι άνθρωποι αυτοί

που έκαναν τη γνώση τους Θεό

Και την Αλήθεια μία.

Μα αλήθεια 

είναι η αλήθεια μια

Είναι Θεός η γνώση;

Είναι κι οι άνθρωποι αυτοί

που το απόλυτο 

το έκαναν σημαία

Αυτοί που λένε πολεμούν 

να δει ο κόσμος 

την αλήθεια.

(Τη δική τους)

Μα αλήθεια,

Αλήθεια μια 

πείτε μου

Υπάρχει;



©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Ο σπόρος

Κι αλήθεια  

Αν δεν προλάβουμε εμείς 

Θε να προλάβει  

ο σπόρος 

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Θυμάσαι , αλήθεια;

Θυμάσαι , αλήθεια, την ημέρα;  

που βγήκες απ’ τη γυάλα

που σου ’φτιάξαν;

Τότε που εκοιταζες τον κόσμο

σαν νεογέννητο πουλί;

Θυμάσαι;

Είχες παγώσει τη ματιά 

σε ένα παιδί που έτρεχε γυμνό

με πρόσωπο ένα μεγάλο ουρλιαχτό

σημάδι πόνου.

Το ξέρω πως θυμάσαι!

Ήταν η μέρα που κατάλαβες 

Πως όλα τα παιδιά δε ζουν σε γυάλα


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Βήματα σε κύκλο

Ζωή

Βήματα σε κύκλο

Κι ο χρόνος

ο ά-χρονος

μετρά

του κύκλου τις στροφές

μήπως σβήσει το άλφα του


4-5-2018 

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Λες, τελικά;

Εκείνο το καλύτερο

το αφήνουν πάντα για το τέλος

Να μένει η γεύση του στη γλώσσα 

να θυμίζει τη στιγμή

σαν τελευταία δαγκωνιά

σε παγωτό χωνάκι

Ξέρεις εκείνη

με τη σοκολάτα την ολόκληρη

σαν έκπληξη στο στόμα.

Εκείνο το καλύτερο 

λες ,τελικά, 

να το κρατά η ζωή 

για κάθε τέλος;


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Δίχως "συσκευή οξυγόνου"

Είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι

που όλο κρίνουν άλλους

Αυτοί που έχουν τη λέξη την κακή 

στην άκρη των χειλιών

και την αφήνουν να γλιστράει

δίχως σκέψη.

Εκείνοι που χαμογελούν 

με τα σφιγμένα χείλη

με ένα χαμόγελο υπεροχής 

που κρύβει μέσα του βαθιά 

εκτίμηση εαυτού 

σε βάθη χίλια

Είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι 

που λεν' για όλα φταίνε οι άλλοι.

Εύκολο, αλήθεια, ετούτο να το πεις

Μια κι η βουτιά σε εαυτόν

σ’ αφήνει αρκετά συχνά 

δίχως ανάσα

Είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι

που δεν αντέχουν τις βουτιές 

Μια και δεν έχουνε εντός

μηδέ μια

«συσκευή οξυγόνου».


©Δέσποινα Αυγουστινάκη