Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

Βήματα σε κύκλο



Ζωή

Βήματα σε κύκλο

Κι ο χρόνος

ο ά-χρονος

μετρά

του κύκλου τις στροφές

μήπως σβήσει το άλφα του


4-5-2018 

©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Τετάρτη 2 Μαΐου 2018

Λες, τελικά;



Εκείνο το καλύτερο

το αφήνουν πάντα για το τέλος

Να μένει η γεύση του στη γλώσσα 

να θυμίζει τη στιγμή

σαν τελευταία δαγκωνιά

σε παγωτό χωνάκι

Ξέρεις εκείνη

με τη σοκολάτα την ολόκληρη

σαν έκπληξη στο στόμα.

Εκείνο το καλύτερο 

λες ,τελικά, 

να το κρατά η ζωή 

για κάθε τέλος;


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Τρίτη 1 Μαΐου 2018

Δίχως "συσκευή οξυγόνου"




Είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι

που όλο κρίνουν άλλους

Αυτοί που έχουν τη λέξη την κακή 

στην άκρη των χειλιών

και την αφήνουν να γλιστράει

δίχως σκέψη.

Εκείνοι που χαμογελούν 

με τα σφιγμένα χείλη

με ένα χαμόγελο υπεροχής 

που κρύβει μέσα του βαθιά 

εκτίμηση εαυτού 

σε βάθη χίλια

Είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι 

που λεν' για όλα φταίνε οι άλλοι.

Εύκολο, αλήθεια, ετούτο να το πεις

Μια κι η βουτιά σε εαυτόν

σ’ αφήνει αρκετά συχνά 

δίχως ανάσα

Είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι

που δεν αντέχουν τις βουτιές 

Μια και δεν έχουνε εντός

μηδέ μια

«συσκευή οξυγόνου».


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Κυριακή 29 Απριλίου 2018

Τα χέρια




Και όσοι με χέρια γεννηθήκαμε  

δε μάθαμε ακόμα  

ποία η σχέση των χεριών 

 μ' όλους τους άλλους. 

Ή ίσως μάθαμε στραβά 

Αλλιώς γιατί  να υπάρχουν  

χέρια που χτυπούν 

χέρια που σπρώχνουν 

Χέρια που βίαια ζητούν 

Χέρια που αρπάζουν 

Γιατί να υπάρχουν  

χέρια που πονούν 

χέρια που καίνε 

χέρια που αδικούν 

χέρια που βασανίζουν; 

Ναι, το πιστεύω  

πως εμάθαμε στραβά 

Και από φόβο αλλάξαμε 

τα χέρια που αγαπούν  

 με χέρια που σκοτώνουν.


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Πέμπτη 26 Απριλίου 2018

Ενικό παρακαλώ


Ενικό παρακαλώ

Μικρή η ζωή για να τη ζούμε 

με μεγάλες αποστάσεις

Η ευγένεια δε βρίσκεται 

στο «σας»

μα στην ουσία του ρήματος 

που συνοδεύει.


©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Και μην ακούς




Και μην ακούς 

Λόγο δεν έχει η βία

Λόγο δεν έχει το αίμα

Ο πόλεμος δεν είναι

το παιχνίδι των «μεγάλων»

Είναι αυτός

που μεγαλώνει αθόρυβα 

από το πρώτο κύτταρο 

έως το τελευταίο

Και μην ακούς

Μονάχα εσύ μπορείς 

Μονάχα εσύ

Με μια αγάπης μολυβιά

Να τονε σβήσεις….




©Δέσποινα Αυγουστινάκη

Τρίτη 17 Απριλίου 2018