Σκαριφήματα

Μ’ ένα φύσημα, κοίτα! Αρχίζει ο χορός. Λίγο πριν το αναπόφευκτο τέλος οι σπόροι φυλακισμένοι από καιρό πετούν ελεύθ...

Οι λέξεις, ώρες ώρες χάνουν σε ουσία σαν πολυφορεθούν άνευ αιτίας . Σαν ξεθωριάσουν . Τότε συστήνεται Σιωπή ως θε...

  Κι ο φανοστάτης   έστεκε περιμένοντας   ν’ ανάψει   μήπως φωτίσει   τις μνήμες που τρύπωσαν στις πέτρες του σπιτιού   και στον κισσ...

Αν κάποτε «κοιτάξεις» ένα λουλούδι μια πέτρα μια ιδέα ένα συναίσθημα ή απλώς τον άλλον δίχως να κρίνεις και ...

Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου Της ζωής το σκηνικό δεν έχει φώτα τεχνητά μήτε κουδούνι τρίτο να κτυπά την έναρξη. Η πρώτη ανάσα αρχή...